ختم بيست و سوم قرآن كريم
بشارت:
رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمودند:
کسى که از قرآن تجليل کند, از خدا تجليل کرده و کسى که قرآن را تجليل نکند به حريم خدا اهانت کرده است، حرمت و قدر قرآن نزد خدا مانند برترى پدر بر فرزند است
ختم بيست و سوم قرآن كريم از روز ۲۹ شهريور ۹۰ با شرکت ۸۲عضو (که ۱۹ نفرشون نیم حزبی اند) شروع شده و امروز ۳۰ شهريور ۱۳۹۰ به پایان می رسد و قراره كه ۱۵ حزب از ختم بيست و چهارم هم تلاوت بشه.

يكي ديگر از دام هايي كه شيطان در راه تلاوت قرآن پهن مي كند اين است كه وسوسه مي كند كه:
تلاوتي كه در آن تدبر و تفكر نباشد به درد نمي خورد من اگر هر روز يك آيه بخوانم و در آن مقداري تفكر و تدبر كنم خيلي بهتر است از قرائت بدون تدبر.
اما حقيقت اين است كه بدون قرائت تدبر ممكن نخواهد شد زيرا تدبر در آيات ميوه اي است كه از درخت انس با قرآن چيده مي شود و از جهت ديگر چون آيات قرآن به هم ديگر مربوط اند لذا توجه به يك آيه با قطع نظر از آيات ديگر خودش مي تواند باعث گراهي شود و از جهت ديگر چه كسي گفته كه قرائت و عدم تفكر و تدبر با هم ملازمه دارند و اتفاقا اكثر افرادي كه در قرآن تدبر و تفكر دارند از اهل تلاوت اند.زيرا كسي كه از تلاوت چند صفحه در روز مضايقه مي كند حتما از تفكر در آيات هم مضايقه خواهد كرد.
لذا انسان مؤمن بايد مراقب باشد كه مبادا در زمين دشمن بازي كند و شيطان اين بزرگ ترين دشمن انسان در وسوسه استاد است.
به قول بزرگان شيطان به پدر ما حضرت آدم با قسم خويش اطمينان خاطر داد كه صلاح او را مي خواهد [1]، او را چنان بي آبرو كرد كه برگ درخت به خود پيچيد و از آن بهشت معهود بيرون شد ،با اين حال براي گمراه كردن ما[2] قسم خورده است [3] ببين كه با ما چه خواهد كرد.
[1] . فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدينَ وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحينَ فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبينٌ (اعراف 20-22) پس شيطان، آن دو را وسوسه كرد تا آنچه را از عورتهايشان برايشان پوشيده مانده بود، براى آنان نمايان گرداند؛ و گفت: «پروردگارتان شما را از اين درخت منع نكرد، جز [براى] آنكه [مبادا] دو فرشته گرديد يا از [زمره] جاودانان شويد.» و براى آن دو سوگند ياد كرد كه: من قطعاً از خيرخواهان شما هستم.
پس آن دو را با فريب به سقوط كشانيد؛ پس چون آن دو از [ميوه] آن درختِ [ممنوع] چشيدند، برهنگىهايشان بر آنان آشكار شد، و به چسبانيدن برگ[هاى درختانِ] بهشت بر خود آغاز كردند؛ و پروردگارشان بر آن دو بانگ بر زد: «مگر شما را از اين درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه در حقيقت شيطان براى شما دشمنى آشكار است.»
[2] . وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصيباً مَفْرُوضاً وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ وَ لَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبيناً (نساء 118 و 119) و گفت: «بىگمان، از ميان بندگانت نصيبى معيّن [براى خود] برخواهم گرفت.
و آنان را سخت گمراه و دچار آرزوهاى دور و دراز خواهم كرد، و وادارشان مىكنم تا گوشهاى دامها را شكاف دهند، و وادارشان مىكنم تا آفريده خدا را دگرگون سازند.» و[لى] هر كس به جاى خدا، شيطان را دوست [خدا] گيرد، قطعاً دستخوش زيان آشكارى شده است.
[3] . قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعينَ إِلاَّ عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصين (سوره ص 82 و 83) [شيطان] گفت: «پس به عزّت تو سوگند كه همگى را جدّاً از راه به در مىبرم، مگر آن بندگان پاكدل تو را.»












اين وبلاگ براي اطلاع رساني سامانه پيامكي ختم قرآن راه اندازي شده است.